गाउँको दूरदराजदेखि काठमाडौंको सिंहदरबारसम्म

सभ्यताको सूर्यास्तमा एउटा प्रार्थना

    सभ्यता, तिमी पिरामिडको शिखरमा बगिरहेको रेतीको घडी हौ, जहाँ समय आफैंलाई नाप्दै थकित छ,