गाउँको दूरदराजदेखि काठमाडौंको सिंहदरबारसम्म

छ्या ! कस्तो नराम्रो सपना ?

सखारै उठेर वस्तुभाउ, पानी पधेंरो, दैलोकुचो सकी । मनमनै अर्थ लगाउँन थाली, आखिर के होला त, केही भयत्रस्त पनि देखिन्थी ?  बार्दलीमा बसेका बुढालाई आवाज लगाई, चिया लगेर दिई र आँफू पनि बुढाको छेऊ लागेर बसी ।

बुढा चियाको चुस्कीसँगै अखबारमा नजर डुलाउँदै थिए । ऊ अजमञ्जसमा परी, भनौं कि नभनौं । एकछिन घोरिई र सुरु गरी ।

सुन्नुहोस् न, ” आज मैले कस्तो विचित्रको सपना  देखें ।”  भयभित स्वरमा ऊ बोली ।

बुढा,  ” के देख्यौं र तेस्तो विचित्र ?” स्नेह भावमा उनले सोधें ।

उसले सबै वृत्तान्त बताई “चारैतिर हल्लाखल्ला, धुवाँधुलो, सनसनीपूर्ण गुन्जाहट यस्तै- यस्तै । फेरी के अनिष्ट हुन लागेछ, के सुन्नु पर्ने हो ?”

बुढा,  “सपनामा देखेका कुरा सबै कहाँ सत्य हुन्छन् र ? नडराऊ केही हुदैन ?” उनले सान्त्वना दिए ।

तैपनि उसको मन बेचैन थियो, त्यतिकैमा पल्लाघरे आमेई आवाज दिँदै भित्र पसिन्,  ” के गरेछौं केटाकेटी हो, चियाखाजा भो ।”

आमेईलाई देखेर केही राहत महसुस गरी । उमेर,अनुभवमा अगाडि भएकाले सपना कही । उसको भावमुहार हेर्दै आमेईले भनिन्, “सुनिनस् इजरायलको घटना,नेपालको सुन्दर बगैंचा उजाडिएको । उनले खुइय गर्दै बिलौना पोखिन् ।

भूमिका गैरे तिमिल्सिना

गैंडाकोट ४ नवलपुर